It was the afternoon of extravagant delight...

“

Przepraszam za to, że przepraszam.

Mój język przejeżdza po podniebieniu - to jak maleńka klatka żebrowa.

Nie mam nic przeciwko mojemu zniewoleniu, ale ta zwierzęca skóra i otoczenie mojej klatki jest, niestety dość odpychające.

 

Lubię narzekać i nie robić nic, żeby było lepiej.

Scenariusze w kółko się powtarzają.

 

Komunikacja werbalna się wyczerpała.

 

Nie umiem mówić. Mogę tylko czuć

”